Odmrożenia i hipotermia u psa: jak ogrzać psa i czego unikać zimą?
Hipotermia i odmrożenia u psa: protokoły ratunkowe i zagrożenia
Zima to piękny czas, ale stanowi poważne zagrożenie dla psów. Odmrożenia i hipotermia to stany krytyczne, które wymagają natychmiastowej i, co najważniejsze, prawidłowej interwencji ratunkowej. Twój instynkt nakazuje szybkie ogrzewanie, lecz błędy w tym procesie mogą prowadzić do zapaści krążeniowej, arytmii, a nawet śmierci.
Wiedza o tym, jak psy tracą ciepło i które rasy są najbardziej narażone, jest fundamentalna dla bezpieczeństwa twojego pupila.
Wprowadzenie do zagrożeń zimowych
Hipotermia i odmrożenia to skrajne objawy niezdolności organizmu do utrzymania prawidłowej temperatury.
- Hipotermia (wychłodzenie): Stan, w którym temperatura wewnętrzna ciała psa spada poniżej normalnego zakresu (37,8 C – 39,2 C). Jest to zagrożenie systemowe, prowadzące do spowolnienia wszystkich funkcji metabolicznych i organów.
- Odmrożenie: Uszkodzenie tkanek spowodowane zamarzaniem płynów komórkowych. Jest to zagrożenie miejscowe, dotykające najczęściej kończyn i wystających części ciała.
- Mechanizm utraty ciepła: Psy tracą ciepło głównie przez kondukcję (kontakt z zimnym podłożem) i konwekcję (wiatr). Sierść zapewnia izolację, ale jest bezużyteczna, gdy jest mokra.
Czynniki ryzyka – rasa, sierść, wiek i wielkość
Odporność psa na mróz jest bezpośrednio związana z jego budową fizyczną i izolacją.
Rola rasy i typu sierści
Podział na rasy o podszerstku (podwójnej warstwie sierści) i bez niego jest istotny dla oceny ryzyka:
- Rasy wysokiego ryzyka (brak podszerstka):
- Przykłady: Greyhoundy, Whippet’y, Dobermany, rasy krótko- i gładkowłose (Beagle, Boxer).
- Problem: Posiadają minimalną izolację i często niską masę tłuszczową. Wymagają bezwzględnie ubioru na zimę.
- Rasy średniego ryzyka (wysoki stosunek powierzchni do masy ciała):
- Przykłady: Chihuahua, York, Maltańczyki.
- Problem: Ich mała masa ciała oznacza, że tracą ciepło proporcjonalnie szybciej przez skórę (większy stosunek powierzchni do objętości) niż psy duże. Wychładzają się błyskawicznie.
- Rasy niskiego ryzyka (podszerstek):
- Przykłady: Huskies, Malamuty, Samojedy, Nowofundlandy.
- Problem: Posiadają grubą, podwójną warstwę izolacyjną i są przystosowane do mrozów. Mimo to, w skrajnych warunkach (np. mokra sierść i silny wiatr) również mogą ulec hipotermii.
Wiek i kondycja
- Szczenięta: Mają słabo rozwinięty ośrodek termoregulacji i niewielką ilość tkanki tłuszczowej.
- Psy starsze: Często mają osłabiony metabolizm, gorsze krążenie i mogą cierpieć na choroby przewlekłe (np. serca, tarczycy), co upośledza zdolność do generowania ciepła.
Hipotermia: fazy, objawy i interwencja ratunkowa
Zawsze mierz temperaturę doodbytniczo.
Fazy kliniczne hipotermii
| Faza | Temperatura ciała | Objawy kliniczne |
| Łagodna | 32 C – 37 C | Silne, niekontrolowane drżenie (próba ogrzania), osłabienie, zimne kończyny, niepokój. |
| Umiarkowana | 28 C – 32 C | Utrata drżenia (znak krytyczny!), sztywność mięśni, apatia, spowolnienie tętna i oddechu. |
| Ciężka | Poniżej 28 C | Brak reakcji, płytki, ledwo wyczuwalny puls, utrata świadomości (śpiączka), ryzyko migotania komór. |
Protokoły ogrzewania w terenie
Celem jest podniesienie temperatury powoli i bezpiecznie, bez szoku.
- Ogrzewanie bierne (izolacja): Owiń psa suchymi kocami, ręcznikami lub folią NRC. Izoluj od zimnego podłoża!
- Instrukcja NRC: Owiń psa srebrną stroną do ciała. Srebrna strona odbija ciepło z powrotem do źródła (ciała psa). Złota strona odbija ciepło na zewnątrz.
- Ogrzewanie czynne (prawidłowe zastosowanie): Stosuj ciepłe (niegorące!) termofory lub butelki z wodą tylko na klatkę piersiową i brzuch. Nigdy nie na kończyny.
- Ciepłe płyny doustnie: Tylko jeśli pies jest w pełni świadomy i może bezpiecznie przełykać – podaj ciepłą wodę lub bulion.
Krytyczny błąd ogrzewania: Nigdy nie stosuj nagrzewnic ani gorącej wody/kąpieli. Szybkie, zewnętrzne ogrzewanie powoduje wazodylatację (rozszerzenie naczyń skóry), co przekierowuje zimną krew z kończyn do rdzenia ciała, wywołując śmiertelną zapaść krążeniową (szok) i arytmię.
Biochemiczne konsekwencje hipotermii
Hipotermia prowadzi do szeregu poważnych, ukrytych zmian w organizmie.
- Zaburzenia elektrolitowe: Obniżona temperatura zaburza równowagę potasowo-sodową, co ma bezpośredni wpływ na pracę serca i mięśni. W fazie ciężkiej często obserwuje się hiperkaliemię (nadmiar potasu), która jest główną przyczyną arytmii komorowych.
- Kwasica metaboliczna: Spowolnienie metabolizmu prowadzi do nagromadzenia kwasu mlekowego i innych produktów przemiany materii. Kwasica pogarsza funkcje serca i zmniejsza skuteczność leków reanimacyjnych.
- Koagulopatia: Niska temperatura upośledza funkcję płytek krwi i enzymów krzepnięcia. Psy z hipotermią mają zwiększone ryzyko krwawień.
Ryzyko „afterdrop” i transport
„Afterdrop” to zjawisko, które może spowodować zgon, nawet gdy pozornie psa ogrzewamy.
- Definicja „afterdrop”: W trakcie i tuż po ogrzewaniu, rozszerzone naczynia krwionośne w kończynach (gdzie krew jest chłodniejsza) otwierają się. Ta zimna krew wraca do rdzenia ciała (organów wewnętrznych), powodując chwilowy, ale niebezpieczny spadek temperatury rdzenia i ryzyko śmiertelnej arytmii serca.
- Minimalizacja ryzyka: Ogrzewanie powinno być stopniowe i skupione na klatce piersiowej i brzuchu. Kończyn nie należy ogrzewać agresywnie.
- Transport: Ogrzewanie kontynuuj w samochodzie (np. trzymając psa na kolanach pod folią NRC), ale pamiętaj, że tylko w klinice można skutecznie i bezpiecznie walczyć z „afterdrop” (poprzez ogrzewanie płynami dożylnymi).
Odmrożenia: lokalizacja, ocena i leczenie doraźne
Odmrożenie jest uszkodzeniem lokalnym, ale często prowadzi do trwałych uszkodzeń.
Miejsca narażone
Uszy, ogon, poduszki łap, wierzchołek nosa i genitalia (miejsca o małej masie i słabym krążeniu).
Klasyfikacja kliniczna odmrożeń (uszkodzenie tkanek)
| Stopień | Stan uszkodzenia | Objawy po ogrzaniu |
| I (powierzchowne) | Przejściowy skurcz naczyń, bez uszkodzenia komórek. | Bladość zmienia się w zaczerwienienie, obrzęk, lekki ból, brak pęcherzy. Całkowicie uleczalne. |
| II (częściowa grubość) | Uszkodzenie naskórka i części skóry właściwej. | Duży obrzęk, powstanie pęcherzy (pęcherze surowicze lub krwawe). |
| III (pełna grubość) | Martwica wszystkich warstw skóry i tkanek podskórnych. | Skóra jest sino-czarna, twarda, sucha, niebolesna. Nieuchronnie prowadzi do amputacji. |
Pierwsza pomoc przy odmrożeniach
- Bezwzględny zakaz manipulacji: Nigdy nie pocieraj, nie masuj ani nie dotykaj! Pocieranie uszkadza tkanki przez kryształy lodu.
- Kontrolowane ogrzewanie (woda): Zanurz odmrożony obszar w ciepłej wodzie o temperaturze 38 C – 40 C (maksymalnie, nie więcej niż 42 C). Jest to jedyna skuteczna i kontrolowana metoda.
- Ogrzewaj przez 20-30 minut. Wyjmij, gdy skóra stanie się elastyczna i zaróżowiona.
- Opieka nad raną: Delikatnie osusz, nałóż czysty, luźny opatrunek i natychmiast transportuj do kliniki. Odmrożony obszar jest skrajnie bolesny po ogrzaniu. Nigdy nie przebijaj pęcherzy.
Leczenie weterynaryjne i długoterminowe rokowanie
Leczenie jest długotrwałe, a monitorowanie w szpitalu jest niezbędne.
- Monitorowanie serca: Klinika monitoruje EKG psa. Hipotermia chroni serce, ale ogrzewanie może wywołać arytmie zagrażające życiu, co jest główną przyczyną zgonów w trakcie reanimacji.
- Leczenie odmrożeń: Lekarz poda specjalistyczne leki przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz zastosuje antybiotykoterapię. W przypadku martwicy (III stopień), amputacja jest nieunikniona. Decyzja o amputacji jest często opóźniana o kilka tygodni, aby dokładnie ocenić zasięg uszkodzeń.
Zapobieganie i bezpieczne zasady zimowych spacerów
Zapobieganie jest jedyną gwarancją, że twój pies nie ucierpi zimą.
Ochrona łap i pielęgnacja zimowa
- Pielęgnacja przed spacerem: Przed każdym spacerem stosuj woski lub balsamy ochronne (lanolina, wazelina). Tworzą one warstwę ochronną przed solą, lodem i chemikaliami drogowymi, które działają jak czynnik żrący.
- Pielęgnacja po spacerze: Zawsze myj i osuszaj łapy ciepłą wodą po powrocie. Nie dopuszczaj, aby pies lizał sól i chemikalia (grozi to zatruciem i podrażnieniem przewodu pokarmowego).
- Obcinanie sierści między palcami: Zimą utrzymuj sierść między opuszkami łap krótko obciętą. Zapobiega to tworzeniu się bolesnych kulek lodu, które mogą prowadzić do odmrożeń i skaleczeń.
Ubranie i kontrola aktywności
- Dopasowany ubiór (dla ras wysokiego ryzyka): Psy bez podszerstka powinny nosić kurtki lub swetry zakrywające klatkę piersiową i brzuch, chroniące przed wiatrem i wilgocią.
- Aktywność zimą: Skracaj czas spacerów w bardzo niskich temperaturach lub przy silnym wietrze. Utrzymuj psa w ruchu, aby generował ciepło, ale unikaj lodowisk i zbiorników wodnych.
- Szybkie osuszanie: Po powrocie do domu, natychmiast osusz psa (szczególnie miejsca z mniejszą ilością sierści) i zapewnij mu ciepłe, suche legowisko.
Twoja wiedza jest najsilniejszym narzędziem ratunkowym. W przypadku hipotermii – izoluj i ogrzewaj klatkę piersiową. W przypadku odmrożeń – ogrzewaj ciepłą wodą i nie pocieraj. Szybki, ciepły i bezpieczny transport jest najważniejszy.







