
Islandzki Pies Pasterski
| Grupa FCI | Grupa 5 (Szpice i Psy Pierwotne) |
| Wielkość (Waga) | Średnia od 11 do 25 kg |
| Wysokość (W kłębie) | 40 -55 |
| Wymagane doświadczenie | Małe/Średnie |
| Zapotrzebowanie na ruch | Wysokie |
| Linienie (Pielęgnacja) | Wysokie/Intensywne |
| Typ Okrywy Włosowej | Śierść długa (z podszerstkiem) |
| Dla Alergików | Nie (Standardowy) |
| Przyjazny dzieciom | Wybitnie rodzinny/cierpliwy |
| Tryb życia | Wiejski/Miejski |
| Głośność / Wokalizacja | Wysoka |
| Typ Wokalizacji | Szczekanie alarmowe |
| Inteligencja/Podatność na szkolenie | Chętny do pracy |
| Średnia długość życia | 12-14 lat |
| Tolerancja na samotność | Trudny |
| Tolerancja na upały | Wymaga cienia |
| Tolerancja na zimno | Toleruje dobrze - gruby podszerstek |
Islandzki Pies Pasterski - charakterystyka rasy
Historia i pochodzenie rasy Islandzki Pies Pasterski
Islandzki Pies Pasterski to jedyna rodzima rasa Islandii, a jednocześnie jedna z najstarszych i najbardziej pierwotnych ras szpiców europejskich. Rasa ta została sprowadzona na Islandię przez pierwszych osadników wikińskich w IX wieku. Odizolowanie wyspy pozwoliło jej zachować czystość genetyczną.
Pierwotna Rola Użytkowa i Ewolucja
IPP pełnił na Islandii kluczową rolę jako wszechstronny pies pasterski, wykorzystywany do:
- Zagania i pilnowania owiec w trudnym, górzystym terenie.
- Ostrzegania przed drapieżnikami (głównie orłami).
Wokalizacja była dla IPP kluczową cechą – psy ostrzegały właścicieli o wszystkim, co się działo, co przełożyło się na ich dzisiejszą tendencję do nadmiernego szczekania.
Klasyfikacja FCI i Odmiany Sierści
Islandzki Pies Pasterski należy do Grupy 5 FCI – Szpice i Psy Pierwotne, Sekcja 3 – Północne psy pasterskie i stróżujące.
Występują dwie odmiany sierści:
- Krótka: Gęsta, ale krótsza, z podszerstkiem.
- Długa: Bardzo gęsta, z grubym podszerstkiem, z piórami na ogonie i tylnych łapach.
Umaszczenie jest różnorodne, z dominującymi kolorami płowym (od rudego do kremowego), a także brązowym, szarym lub czarnym, zawsze z białymi znaczeniami.
Charakter i temperament Islandzkiego Psa Pasterskiego
IPP jest psem o radosnym, towarzyskim, przyjaznym i bardzo żywym temperamencie. Jest niezwykle przywiązany do rodziny i uchodzi za pozbawionego agresji. Jego wesołość i ciekawość czynią go wspaniałym towarzyszem.
Wokalizacja – Kluczowy Aspekt Rasy
Kluczową cechą behawioralną, o której właściciel musi wiedzieć, jest jego Ekstremalnie Wysoka Wokalizacja.
- Szczekliwość: IPP szczeka bardzo dużo. Wynika to z jego pierwotnej funkcji (ostrzeganie pasterza). Szczeka, gdy jest podekscytowany, gdy jest sam, gdy widzi obcego, lub po prostu, gdy się nudzi.
- Tolerancja na Samotność: Niska. IPP jest silnie zorientowany na rodzinę. Źle znosi izolację i ma skłonność do lęku separacyjnego, który może prowadzić do destrukcji i nadmiernej wokalizacji.
Wymagania ruchowe i praca z IPP
Zapotrzebowanie na ruch jest Wysokie. Choć mały, jest to wytrzymały pies pasterski, który potrzebuje intensywnego wysiłku i stymulacji.
- Instynkt: Ma silny instynkt pasterski, który często objawia się zaganiającym bieganiem w kółko i próbami kontroli ruchu innych zwierząt lub ludzi.
- Idealne Aktywności: Doskonale sprawdza się w Agility, Rally Obedience i Dog Dancing, a także w długich wędrówkach.
Zdrowie i pielęgnacja Islandzkiego Psa Pasterskiego
Islandzki Pies Pasterski jest rasą zdrową i długowieczną 12-14 lat.
Typowe dolegliwości rasy IPP
- Zwichnięcie rzepki (Patellar Luxation): Najczęstszy problem małych i średnich ras.
- Dysplazja Stawu Biodrowego (HD): Mimo niewielkiego rozmiaru, ryzyko występuje i wymaga badań.
- Problemy z oczami: M.in. zaćma.
Pielęgnacja Sierści IPP
Typ Okrywy Włosowej: Sierść dwuwarstwowa z gęstym, wełnistym podszerstkiem.
- Linienie: Jest Intensywne, zwłaszcza sezonowo, gdy zrzuca podszerstek. Włos jest wszędzie.
- Pielęgnacja: Wymaga regularnego (2-3 razy w tygodniu) czesania, z naciskiem na okresy linienia, kiedy należy stosować zgrzebło lub furminator, by usunąć podszerstek.
- Tolerancja na Zimno: Sierść zapewnia Doskonałą Tolerancję na Zimno, ale wymaga dbałości w upałach.
Szkolenie i wychowanie Islandzkiego Psa Pasterskiego
IPP jest inteligentny i bardzo chętny do współpracy, jednak jego temperament szpica (rozproszenie, ciekawość) wymaga cierpliwości i ciągłego treningu motywacyjnego.
Wymagane doświadczenie właściciela dla IPP
Wymagane jest Średnie Doświadczenie. Właściciel musi:
- Zarządzać Wokalizacją: Konieczna jest wczesna i konsekwentna nauka wyciszania, choć nigdy nie uda się całkowicie wyeliminować szczekania.
- Stosować Pozytywne Wzmocnienie: Najlepiej reaguje na szkolenie oparte na jedzeniu, zabawie i pochwałach.
- Socjalizacja: Ze względu na jego intensywną reakcję na bodźce, musi być wcześnie socjalizowany.
Hodowla i cena szczeniaka IPP
Ceny szczeniąt z legalnych hodowli ZKwP/FCI w Polsce wahają się zazwyczaj od 4000 zł do 7000 zł. Rasa ta jest stosunkowo rzadka, co może wpływać na cenę i dostępność.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze hodowli?
Kluczowe jest:
- Badania ortopedyczne i kolan: Wymagaj zaświadczeń HD/ED oraz badań kolan (PL).
- Środowisko: Upewnij się, że szczenięta wychowują się w środowisku, które zapewnia im różnorodne bodźce, aby zniwelować tendencję do lękliwości lub nadmiernej reaktywności.
- Wokalizacja rodziców: Poproś o informację o tendencjach do szczekania u rodziców szczeniąt.
